Ons Blog

In vergaderingen, overleggen en publieke gesprekken is stilte vaak misleidend. Mensen hebben wel degelijk ideeën, zorgen of signalen, maar zeggen niets. Niet omdat ze niets te melden hebben, maar omdat de drempel om te spreken te hoog voelt.

Wat (mede)zeggenschap je leert, een blik terug en vooruit van een expert Halverwege zijn werkzame leven kijkt Theo Profijt terug op de vraag waar het allemaal begon: wanneer werd de kiem gelegd voor zijn interesse in medezeggenschap en zeggenschap?

In veel organisaties is het niet de complexiteit zelf die besluitvorming en verandering ondermijnt. Het is onze reflex om die complexiteit te sterk te vereenvoudigen, te ontkennen of uit het zicht te duwen. Dat voelt in de bestuurkamer efficiënt, maar dat is kostbaar op de werkvloer.

“Luisteren zonder verdediging”: hoe Wereldmuseum-directeur Marieke van Bommel borg staat voor dialoog en kwetsbaar leiderschap. CircleLytics in gesprek met Marieke van Bommel, directeur van het Wereldmuseum.

Reclassering Nederland is een onafhankelijke stichting. Er werken ongeveer 2.000 medewerkers. Reclasseren is een wettelijke taak. Onze medewerkers zijn experts: ze hebben veel kennis van crimineel gedrag en maatregelen die werken. En ze weten hoe ze cliënten kunnen helpen. Ons werk is mensenwerk. We gebruiken wetenschappelijke aanpakken en inzichten.

Deze vragen helpen u als bestuurder toetsen of u écht klaar bent om medewerkers actief te laten meepraten over belangrijke besluiten, zoals de WOR dat ook van u vraagt.

Steeds meer ondernemingsraden willen niet alleen “meepraten”, maar ook de stem van medewerkers actief ophalen en zichtbaar maken in het gesprek met de bestuurder. Medezeggenschap in Dialoog vraagt om lef, een stukje digitale volwassenheid én een open cultuur.

Je hebt de vragen voor jezelf of de bestuurder beantwoord en concludeert: ja, we zijn klaar voor een dialoog - een dialogische raadpleging dus - met medewerkers. Dat is goed nieuws!

Pfff ... weet je wat zo frustrerend is aan hoe het gaat? Het irriteert mij zo hoe we nu te werk gaan, weet je dat? Wat een worsteling om dit goed te regelen zeg. Ken je dit soort gevoelens en misschien wel opmerkingen die je hardop maakt? Bij de lunch met collega's die je vertrouwt? Ik heb zeker wel dingen die mij frustreerden toen ik nog bij grote organisaties werkten. Maar ook nu, als mijn wifi hapert, twee afspraken gelijktijdig staan ingeboekt en dat soort dingen. Frustraties waar ik soms wel wat aan kan doen en soms buiten mijn macht liggen - of dat denk ik dan.